​✍️ Wopomnjeće na Cyrila Kolu (1933–2024)


​Serbska kultura je zhubiła jedny ze swojich najwažnišich hłosow. Jako publicist, spisowaćel a kritiski duch je Cyril Kola serbsku medijowu krajinu přez lětdźesatki sobu postajował.Što jeho skutkowanje wuznamjenješe:

  • Domowina: Cyril Kola skutkowaše we wjacorych gremijach Domowiny , zo by serbski zwjazk demokratisował a znowa wusměrił.
  • ​Hłós kultury: Jako dołholětny šefredaktor kulturneho časopisa Rozhlad staješe nowe akcenty a wočini hlad na słowjanskich susodow.
  • ​Zapał hač do kónca: Jeho mjeno wosta z Serbskimi Nowinami zwjazane – za nje pisaše wón hač do wysokeje staroby  přinoški.

​Z Cyrilom Kolu woteńdźe „rěčne swědomje“, kotrehož literarne a žurnalistiske herbstwo budźe serbsku identitu tež dale sylnić.

 🕯️

Kommentare

Kommentar veröffentlichen

Beliebte Posts aus diesem Blog

​📄 Sensacija w dolnoserbskej rěcywěźe!

Zgubjony pokład jo se zasej namakał! 🔍 Wěźećo, až jo jadna z nejstaryšych dolnoserbskich knigłow lětstotki dłujko za zgubjonu płaśała? To, což smy jano ako kopiuju znali, jo nětko zasej w originalu tu. Czytajśo wěcej o tej małkej serbskej sensaciji! Enchiridion Vandalicum: Originalny śišć z lěta 1610 znowa namakany ​ Rěcywědnik Fabian Kaulfürst ze Serbskego instituta jo pśi swójich rešeršach w Pólskej pšawu sensaciju nadešeł. Jo namakał dwa originalnej eksemplara knigłow „Enchiridion Vandalicum“ , kótarež jo Handroš Tara w lěśe 1610 wudał. ​ Co cyni to namakanje tak wuznamne? ​ Kónc dłujkego pytanja: Dotal smy myslili, až su wšykne originaly w drugej swětowej wojnje se zgubili. ​ Nowe rěcywědne žrědła: Slěźarje ako Hync Schuster-Šewc dejachu se dotal na rucopisny wotpis Arnošta Muki spomagaś. Nětko mógu rěcywědniki direktnje z originalom źěłaś! ​ Městne namakanja: Eksemplara stej se namakałej w Pólskej narodnej bibliotece we Waršawje a w Wrocławiskej uniwersitnej bibliotece. ...
Mehr anzeigen

Wjelicne tšojenje wot kócoŕ Mikeš a móc Š

Ds ​  Pórod ryśarja ​W mały ale rědnej a spódobne bydlenju w  Chósebuzu  jo žywy Mykesch, carny kócoŕ, kótaregož głowne zaběranje jo było drěmenje a  sonjenje. Mikeš jo był normalna ,(pitśku kulowata) wjelgin spokojna ale žedna njewšedna kócka. – až do togo dešćowego  pětk  - pětk 13. ​Jogo wobsejźaŕka, kněni Dani Myłn, jo rowno mysteriozny majlku wót swójeje pśijaśelki z Děsna dostała. To jo było pisane w delnoserbsćinu -   z njej cuzej, słowjańskej rěcy - kenž njejo rozměła. “Dobre zajtšo, luba Dani  Luby póstrow Katka To jo było to jadnučke, což jo rozměła.   Ale co wóznamjenijo druga sada?Mikesch kenž (abo kótaryž) jo tšochu wóstuźony na woknowej delce drjemotał, jo zacuwał łascotanje w jogo wuwězanych włosach, ako jo Dani  "Dobre Zajtšo" laźowała. W samskem wokognuśu jo se błyskało wence małučka, błyšćeca módra škricka - jo z njebja direktnje pśez zamknjone wokno –  wót Dani - a trjefiła Mikeš srjejź na nos. Wón jo póskoka...
Mehr anzeigen