Wjelicne tšojenje wot kócoŕ Mikeš a móc Š
Ds Pórod ryśarja W mały ale rědnej a spódobne bydlenju w Chósebuzu jo žywy Mykesch, carny kócoŕ, kótaregož głowne zaběranje jo było drěmenje a sonjenje. Mikeš jo był normalna ,(pitśku kulowata) wjelgin spokojna ale žedna njewšedna kócka. – až do togo dešćowego pětk - pětk 13. Jogo wobsejźaŕka, kněni Dani Myłn, jo rowno mysteriozny majlku wót swójeje pśijaśelki z Děsna dostała. To jo było pisane w delnoserbsćinu - z njej cuzej, słowjańskej rěcy - kenž njejo rozměła. “Dobre zajtšo, luba Dani Luby póstrow Katka To jo było to jadnučke, což jo rozměła. Ale co wóznamjenijo druga sada?Mikesch kenž (abo kótaryž) jo tšochu wóstuźony na woknowej delce drjemotał, jo zacuwał łascotanje w jogo wuwězanych włosach, ako jo Dani "Dobre Zajtšo" laźowała. W samskem wokognuśu jo se błyskało wence małučka, błyšćeca módra škricka - jo z njebja direktnje pśez zamknjone wokno – wót Dani - a trjefiła Mikeš srjejź na nos. Wón jo póskoka...